Saqqez EMS

مکانیسم های آسیب کینتیک تروما

از اوایل سال 1970، تروما (آسیب) به عنوان علت عمده مرگ بین گروه سنی 14 تا 40 سال شناخته شده است و بعد از بیماری های قلبی عروقی و سرطان، سویمن علت عمده مرگ برای تمام رده های سنی می باشد. تروما، درصد قابل توجهی از تماس ها را که پرسنل پیش بیمارستانی جوابگوی آنها هستند، به وجود می آورد.

در ارتباط با هر بیمار ترومایی، تعیین وسعت احتمالی آسیب، حیاتی است تا بتوان در مورد ارزیابی در محل حادثه و مراقبت های لازم و نیز انتقال سریع بیماردرکنار ارزیابی و مراقبت مداوم در راه انتقال به بیمارستان، تصمیم گیری به موقع و درستی انجام داد. برای به انجام رساندن این تصمیم گیری ها، تکنسین های فوریت باید نه تنها اسیب های واضح را شناسایی کند بلکه شک قوی نیز به صدمات پنهانی داشته باشد. فهم مکانیسم های آسیب، جزء اصلی از مهارت ارزیابی است.

اهداف:

1-    مکانیسم های رایج آسیب/ ماهیت بیماری را شرح دهید.

2-    توضیح دهید چگونه موارد زیر بر قدرت ضربه تأثیر می گذارند: حجم و شتاب، شتاب و کاهش سرعت، جهت و شکل تغییر انرژی

3-    سه ضربه عمده که در تصادف وسیله نقلیه رخ می دهد را شرح دهید.

4-    مکانیسم های آسیب زیر و تأثیرات آنها بر بدن انسان را شرح دهید: تصادف های وسیله نقلیه، تصادف ماشین و عابر پیاده، تصادف های موتورسیکلت، سقوط صدمات نفوذی و صدمات ناشی از انفجار

5-    مراحل ارزیابی بیمار، از جمله تصمیم گیری در مورد اولویت ها را چنانچه مربوط به مکانیسم آسیب شده و به وسیله آن هدایت می شود، توضیح دهید.

کینتیک تروما

مکانیسم آسیب به این که چگونه فردی آسیب دیده است اطلاق می شود این مکانیسم ممکن است یک تصادف وسیله نقلیه، یک سقوط، یک شلیک اسلحه یا سایر چیزها باشد. دانش آنالیز مکانیسم های آسیب، که کینتیک تروما نامیده می شود، به شما کمک می کند نوع و وسعت صدمات را پیشگویی کنید که این امر به عنوان پایه ای برای تصمیم گیری های در اولویت در مورد ادامه ارزیابی، مراقبت و انتقال، قرار می گیرد .

تروما تقریباً همیشه نتایج تصادف دو یا چند جسم با یکدیگر می باشد (بجز صدمات ناشی از انفجار که به وسیله امواج فشاری ایجاد می شود، مشکل است که در مورد آسیبی فکر کنیم که در برگیرنده تصادف اجسامخ نباشد- سر یک مسافر با شیشه جلوی ماشین، برخورد چاقو با قفسه سینه یک فرد و...) کینتیک، بر پایه آن چه در لغت نامه گفته شده، عبارتست از شاخه ای از علم مکانیک که با حرکت اجسام مادی سر و کار دارد. لذا فهم کینتیک به فهم مکانیسم های آسیب و تروما کمک می کند.

شدت اسیب وارده به بیمار به قدرت تصادف وی با چیزی یا تصادف چیزی با وی بستگی دارد. بخشی از قدرت به انرژی بستگی دارد که جسم یا اجسام در حال حرکت وجود دارد، انرژی جنبشی نامیده می شود.

جرم و سرعت

میزان انرژی جنبشی که یک جسم در حال حرکت دارا می باشد به دو فاکتور بستگی دارد» جرم بدن (وزن) و سرعت بدن (سرعت). انرژی جنبشی در یک جسم در حال حرکت از این راه محاسبه می شود: جرم (به پوند)، ضرب در سرعت (به پا در ثانیه) به توان دو، تقسیم بر دو. فرمول را می توان این گونه نوشت:

این فرمول نشان می دهد چنان چه جرم یک جسم در حال حرکت دو برابر شود، انرژی جنبشی آن نیز دو برابر می شود. اگر شما مورد اصابت سنگی به وزن دو پوند قرار گیرید دو برابر زمانی آسیب می بینید که با سنگ یک پوندی که با سرعت مشابه پرتاب شده است، ضربه بخورید.

البته سرعت فاکتور مهمترین نسبت به جرم می باشد. فرض کنید که شما با سنگی با سرعت 1 فوت در ثانیه پرتاب شده مورد اصابت قرار گرفته اید، سپس دوباره با همان سنگ که با سرعت 2 فوت در ثانیه پرت شده ضربه خورده اید. سنگی که با سرعت 2 فوت در ثاینه پرتاب شده دوبرابر سنگ اولی زیانبار نیست بلکه چهار برابر آن صدمه می زند- چرا که فاکتور سرعت به توان 2 می رسد.

در تصادفات وسایل نقلیه، درک فاکتور سرعت در ارزیابی مکانیسم آسیب مهم می باشد. در طی بررسی صحنه ، این نکته حائز اهمیت است که بتوانید بهترین تخمین را در مورد سرعت وسیله یا وسایل نقلیه در هنگام بروز تصادفات بزنید. دانستن این مسئله به شما کمک می کند که بفهمید مسافرین وسیله نقلیه تا چه حد ممکن است صدمه دیده باشند، با در نظر گرفتن اینکه تصادف با سرعت بالا یقیناً صدمات بیشتری ایجاد خواهد کرد. (همچنین به یاد داشته باشید که انرژی جنبشی دو جسم در حال حرکت که با هم تصادف می کنند، با هم جمع خواهد شد: دو وسیله نقلیه که از روبرو با هم تصادف می کنند  و هر کدام با سرعت mph30 در حال حرکت هستند با شدت مشابه با وسیله نقلیه ای که با سرعت mph60 در حال حرکت است و با یک درخت رخورد می کند، با یک دیگر تصادف می کنند).

فهم فاکتور سرعت، همچنین به شناخت زخم های ایجاد شده به وسیله اسلحه و چاقو کمک می کند. صدمه شدیدناشی از گلوله تفنگ نتیجه جرم آن نیست (یک گلوله وزن زیادی ندارد) بلکه ناشی از سرعت آن است. زخم گلوله به صورت بالقوه وخیم تر از زخم یک چاقو است (به ارگان ها و ساختمان های صدمه دیده نیز بستگی دارد). حتی اگر گلوله کوچک تر و سبک تر از تیغه چاقو باشد، گلوله ای که از لوله تفنگ شلیک می شود با سرعت نسبتاً بالاتری از تیغه یک چاقو که به وسیله دست انسان حرکت می کند، به بدن برخورد می کند.

شتاب و کاهش سرعت

قانون اینرسی، که یکی از قوانین حرکت است و به وسیله اسحاق نیوتن بیان شده، اظهار می دارد: یک جسم در حال استراحت، در حال استراحت باقی می ماند ، و یک جسم در حال حرکت، در حال حرکت باقی می ماند، مگر اینکه به وسیله یک نیروی خارجی تحت تأثیر قرار گیرد. فردی که با یک ماشین برخورد می کند یا فردی که بر اثر انفجار چند متر پرتاب می شود مثال هایی از اجسام در حال استراحت هستند که به وسیله یک نیروی خارجی به حرکت در آمده اند. برعکس فردی که بر روی سنگفرش بتونی پیاده رو سقوط می کند و ماشینی که با ریل محافظ برخورد می کند مثال هایی هستند از اجسام در حال حرکت که به وسیله یک نیروی خارجی متوقف شده اند.

میزانی که یک جسم در حال حرکت در آن سرعت خود را افزایش می دهد شتاب نامیده می شود و میزانی که یک جسم در حال حرکت در آن سرعت خود را کاهش می دهد، کاهش سرعت نامیده می شود. در حالی که جرم و سرعت فاکتورهای مهمی در تعیین قدرت ضربه هستند، شتاب و کاهش سرعت نیز نقش کلیدی ایفا می کنند.

تغییر سریع تر در سرعت (شتاب یا کاهش سرعت) باعث اعمال نیروی بیشتر می شود. برای مثال، دو ماشین با وزن مشابه و با سرعت مشابه، انرژی جنبشی مشابه دارند. اگر یک ماشین به حالت تدریجی ترمز کند و دیگری ناگهان در اثر اصابت به تیر چراغ برق متوقف شود، ماشینی که کاهش سرعت سریع تر داشته یعنی آنکه در برابر تیر متوقف شده – قدرت بیشتری اعمال می کند.

به عنوان مثال دیگر، دو فرد با اندازه و وزن یکسان که در حال رانندگی در ماشین های مختلف و با سرعت مشابه هستند مقدار انرژی جنبشی یکسان دارند. فرض کنید یکی از آنها به تدریج و با فشار نرمال بر پدال گاز شروع به حرکت می کند و دیگری با ضربه خوردن از سمت عقب به وسیله یک تراکتور خارج از کنترل ناگهان شروع به حرکت می کند. راننده ای که سرعت حرکت بیشتری دارد – یعنی راننده ای که از عقب مورد اصابت قرار گرفته – از قسمت زیر ناحیه سر و گردن دچار حرکت تند و ناگهانی شده و قدرت آن در حدی است که ایجاد آسیب شلاقی می کند، در حالی که راننده دیگر که افزایش سرعتش تدریجی بوده اصلاً صدمه نمی بیند.

انرژی، شکل و جهت را تغییر می دهد

انرژی در یک خط مستقیم حرکت می کند مگر آنکه به مانعی برخورد کرده و یا بر اثر دخالت عوامل خارجی منحرف شود. چنان چه انرژی جنبشی، که به بدن انسان منتقل شده، به حرکت خود در مسیر مستقیم و بدون انقطاع می شود. انقطاع ممکن است ناشی از خمیدگی یک استخوان باشد، یا ارگانی که بین دو سطح سخت قرار گرفته ، یا بافتی که به سوی یک نقطه ثابت کشیده شده است. در نتیجه، انرژی برای تغییر شکل اعمال نیرو می کند زیرا دیگر نمی تواند در خط مستقیم حرکت کند. نتیجه این عمل آسیب نافذ یا غیر ناقذی است، که بعداً در این فصل توضیح خواهیم داد.

ضربه ها

در تصادفات تیپیک اتوماتیک، در حقیقت سه نوع ضربه وجود دارد، که هر کدام از آنها فرصتی است برای انرژی که توسط وسیله نقلیه یا بیمار، جذب شود. نخستین حالت این است که وسیله نقلیه به ناگهان توقف می کندو شکل آن در اثر خمیدگی تغییر می کند.

این حالت تصادف وسیله نقلیه نامیده می شود. در حالت بعدی بیمار در اثر برخورد با یک یا چند قسمت ازوسایل داخلی ماشین دچار توقف می شود، مانند فرمان اتومبیل که باعث صدمه به قفسه سینه می شود. این حالت تصادف بدن نامیده می شود.

در نهایت، تصادف ارگان را داریم که در آن ارگان های داخلی بدن که در محل خود به وسیله بافت ها معلق هستند، گاهی در اثر برخورد با سطوح داخلی بدن، دچار توقف می شوند (برای مثال دیواره داخلی قفسه سینه یا سطح داخلی جمجمه) .

گاهی ممکن است ضربه های دیگری نیز وجود داشته باشد، مانند راننده موتورسیکلت که به یک ماشین برخورد می کند و پرتاب می شود. موتورسوار به دسته های موتور برخورد می کند، سپس با کاپوت ماشین و در نهایت به زمین می خورد. در اثر ضربه موتور سوار به دسته های موتور، ماشین و زمین، ارگان های داخلی نیز به سطح داخل بدن برخورد می کنند. در نتیجه شش ضربه بالقوه وجود دارد- سه تصادم بدنی و سه تصادم ارگانی – که هر کدام تولید انرژی و آسیب بالقوه می کند.

با مقایسه تعداد ضربه ها، فهم این مسئله ساده است که چرا یک فرددرون وسیله یا بر روی یک وسیله نقلیه در حال حرکت زمانی که پرتاب می شود احتمال آسیب بیشتری نسبت به فردی دارد که مهار شده یا داخل وسیله باقی می ماند.

درک شمااز این کینتیک تروما همچنین این نکته را روشن می کند که چرا هرچه سرعت حرکت وسیله نقلیه بیشتر باشد، انرژی جنبشی بیشتری دارد و هرچه سرعت افزایش یا کاهش سرعت بیشتر باشد، نیروی بیشتری ایجاد می کند. هرچه این فاکتورها بیشتر بوده و تعداد ضربه ها نیز بیشتر باشد ، پتانسیل آسیب بیشتر خواهد بود.

مکانیسم های آسیب

با درک کامل مکانیسم های آسیب، قادر خواهید بود که هنگام حضور در صحنه یک حادثه تصادف اتومبیل با نگاهی ساده به وسیله نقلیه صدمه دیده تعیین کنید که بیمار ممکن است کدام نوع از آسیب ها را تجربه کرده باشد یا این که قادر خواهید بود با رسیدن به محل حادثه سقوط و تعیین وضعیت بیمار، انواع صدمات وارد شده به بیمار را که برای درمان آنها فراخوانده شده اید تخمین بزنید.

مکانیسم های شایع آسیب عبارتند از تصادف اتومبیل ، سقوط ها ، زخم گلوله نافذ یا زخم چاقو، و انفجار. در عمل ، سقوط شایع ترین مکانیسم آسیب است و دلیل بیش از نیمی از حوادث ناشی از تروما می باشد. اگرچه با اینکه سقوط شایع ترین مکانیسم آسیب است، ولی کشنده ترین نیست. بیش از یک سوم تمام مرگ های ناشی از تروما در اثر تصادف وسایل نقلیه رخ می دهد.

تصادفات وسیله نقلیه

همانگونه که قبلاً شرح داده شد، سرعت یک فاکتور کلیدی در مکانیسم آسیب است. هرچه سرعت به هنگام تصادف بیشتر باشد ، احتمال صدمات کشنده بیشتر است. اگریک وسیله نقلیه با سرعت زیاد تصادف کند، باید به احتمال وجود شدیدترین صدمات، مشکوک شوید. ارزیابی سریع، درمان قاطع و انتقال فوری برای نجات جان سرنشینان درگیر در این نوع حادثه ضروری است.

همچنین باید در شرایط زیر مشکوک به صدمات شدید باشید:

·        مرگ سرنشین دیگر وسیله نقلیه – نیرویی که باعث مرگ یک سرنشین شده ، در تمام سرنشینان دیگر در تمام سرنشینان دیگر در همان اتومبیل می تواند صدمات شدید ایجاد کند. بنابراین، حتی اگر سرنشین دیگر به نظر نمی آید که آسیب زیادی دیده باشد، شک زیادی داشته باشید که این سرنشین دچارصدمات کشنده شده است که ممکن است داخلی بوده یا تشخیص آن مشکل باشد.

·        یک بیمار بدون واکنش یا بیماری که وضعیت ذهنی وی تغییر یافته است- یکی از اولین علائم آسیب مغز، تغییر وضعیت ذهنی یا بدون واکنش شدن است. به محض رسیدن به محل تصادف چنانچه گزارشی دریافت کردید مبنی بر حالت گیجی در یکی از مسافرین یا خیرگی وی، مشکوک شوید. یک دوره کوتاه بدون واکنش بوده یا گیجی که با برگشت هوشیاری همراه شود می تواند علامت آسیب مغز باشد. لذا اگر چنین گزارشی در مورد بیماری که معاینه می کنید و وی را هوشیار می یابید، به دستتان رسید، باید هنوز او را به عنوان یک بیمار با وضعیت ذهنی تغییر یافته در نظر داشته باشید.

تصادف های وسیله نقلیه موتوری را می توان به این صورت طبقه بندی کرد : از روبرو ، از سمت پشت، از پهلو، چرخشی و چپ شده . هر کدام از این انواع یک الگوی آسیب قابل پیش بینی دارد.

ضربات وارد شده از جلو

در ضربه سمت جلو راننده با سرعت مشابه با سرعت حرکت اتومبیل به حرکت خود به سمت جلو ادامه می دهد. سپس در ادامه این حرکت، به قسمت بالایی و روی فرمان اتومبیل برخورد می کند و دچار صدمه به سر، گردن، قفسه سینه و شکم شده و احتمالاً از شیشه جلوی اتومبیل به بیرون پرتاب می شود یا اینکه پایین در زیر فرمان اتومبیل فرو رفته و دچار صدمه در ناحیه زانو، فمور، لگن، استابولوم و نخاع می شود.

اگر سرنشینان بسته نشده یک اتومبیل که تصادف کرده است، به سمت بالا و جلو حرکت کنند، ممکن است از ماشین به بیرون پرتاب شوند. پرتاب نیمه نیز ممکن است رخ دهد، برای مثال سر مسافر از شیشه جلوی ماشین بیرون می زند . آسیب های شدید بافت نرم، شامل کنده شدگی ها و صدمات له کننده، اغلب نتیجه چنین ضرباتی است. شانس ایجاد صدمات کشنده، در زمان پرت شدن سرنشین به بیرون از ماشین تا 300 درصد افزایش می یابد. شانس آسیب ستون فقرات گردنی نیز به شدت افزایش می یابد.

زمانی که ضربه از سمت جلو وارد می شود و بیمار به سمت بالا و جلو حرکت می کند یا به صورت کامل یا ناقص به بیرون پرتاب می شود به دنبال صدمات شکم، ثفسه سینه، صورت، سر و گردن بگردید.

·        شکم فرمان یا داشبورد آسیب دیده اتومبیل می تواند باعث شک شما به آسیب شکمی شود. هنگامی که شکم به فرمان اتومبیل یا داشبورد اصابت می کند، کبد، طحال و ارگان های خالی شکم بین دیواره های جلویی و عقبی شکم و ستون فقرات فشرده می شوند. ارگان خالی، به سادگی جابه جا می شود و در نتیجه کبد و طحال که جامد هستند باید بار فشار را تحمل کنند.

·        قفسه سینه زمانی که قفسه سینه به فرمان اتومبیل یا داشبورد برخورد می کند، استخوان ها و بافت های نرم هر دو تحت تأثیر قرار می گیرند. دنده ها و جناغ ممکن است بشکنند و غضروفی که دندان ها را به جناغ وصل می کند ممکن است جدا شود. یک شریان بین دنده ای پاره شده می تواند به میزان mls50 در دقیقه به داخل قفسه سینه خون ریزی کند در حالیکه هیچ خونی از بیرون دیده نمی شود.

قلب و ریه ها مهمترین ارگان های تأثیر پذیر هستند. قلب تحت تأثیر دو نیرو است: فشرده شدن و شکافتن. نیروی فشار زمانی اتفاق می افتد که قلب بین جناغ و ستون فقرات قرار گیرد که باعث ضربه به عضله قلب می شود. قلب به وسیله آئورت آویزان است که به وسیله یک لیگامان به ناحیه قوسی شکل متصل شده است. نیروی شکاف، تمایل به کشیدن آئورت به سمت لیگامان دارد و ممکن است باعث پارگی یا برش عرضی آئورت شود.

ریه ها نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند. هوا که در اثر بسته شدن ناگهانی اپیگلوت در ریه ها گیر می افتد، مابین دنده ها و ستون فقرات فشرده می شود. این نوع صدمه فشاری «صدمه پاکت کاغذی» نامیده می شود زیرا مانند آن است که یک پاکت کاغذی را باد کنید. سپس آنرا بین دستان خود بترکانید. هوایی که در فضای محدود شده یک ریه، تحت فشار قرار می گیرد می تواند باعث پارگی یا شکاف ریه شود.

بیماران در زمان تصادف از سمت جلو اگر با کمربند ایمنی مهار نشده باشند در زمان باز شدن کیسه هوا، ممکن است با فرمان ماشین یا داشبور برخورد کنند. نیروی انفجاری کیسه هوا ممکن است باعث صدمه به قفسه سینه شود.

·        صورت ، سر و گردن این قسمت ها ، نقاط بعدی هستند که با داشبورد، شیشه جلوی ماشین یا پنجره برخورد می کنند. زمانی که به وسیله نقلیه نزدیک می شوید همواره به دنبال ترک های تار عنکبوتی در شیشه جلوی ماشین بگردید که معمولاً در اثر برخورد سر به شیشه ایجاد می شود. بسته به نقطه ضربه و مقدار شیشه صورت، ممکن است دچار صدمه وسیع بافت نرم شود. صدمات سر نیز معمولاً زمانی که سرنشین از ماشین به بیرون پرت می شود رخ داده و شکستگی جمجمه ممکن است ایجاد شود. بسته به نیروی وارد شده، استخوان های شکسته و سوارخ کننده یا یک شکستگی گود شده جمجمه ممکن است ایجاد شده ، و باعث پارگی بافت مغز شود.

حتی در غیاب آسیب استخوانی، قدرت ضربه ممکن است به مغز صدمه بزند. اولاً کف جمجمه بسیار خشن است و برجستگی های خیلی تیز دارد. زمانی که مغز بر روی این برجستگی ها حرکت می کند، پاره یا شکافته می شود. دوم اینکه مغز ممکن است از نقطه اولیه ضربه به سمت مقابل جمجمه پس زده شود. از آنجا یی که مغز به دیواره جمجمه اصابت می کند ممکن است در همان سمت ضربه و یا در سمت مقابل آن شکافته شود.

از آنجایی که نیرو در خط مستقیم حرکت می کند، انرژی به وسیله صورت یا سر، پراکنده نمی شود و به سمت پایین گردن حرکت می کند و نیروی بالقوه ای برای آسیب رساندن به ستون فقرات گردنی دارد. اگر سرنشین در زاویه ای به جلو پرتاب شودکه گردن به فرمان ماشین یا داشبورد برخورد کند، تراشه در خطر مستقیم آسیب دیدن است.

باز شدن کیسه هوانیز ممکن است باعث صدمه به صورت ، سر و گردن شود.

ضربه وارد شده از عقب

در یک ضربه وارد شده از پشت، سر و گردن بیمار بلافاصله با حرکت تند به سمت عقب می رود بدن به وسیله صندلی به سمت جلو رانده می شود، در حالی که سر و گردن، از قانون اینرسی پیروی کرده، تمایل به باقی ماندن در وضعیت استراحت دارد. به علاوه، به دلیل آنکه وزن بدن از وزن سر بیشتر است، بدن به حرکت ادامه می دهد در حالیکه حرکت سر آهسته است.

اگر سر به نحو مناسبی تکیه داده شده و کمربندهای ایمنی نیز بسته باشند، آسیب به حداقل می رسد. به هر حال اگر وسیله نقلیه تکیه گاه مناسب برای سر نداشته باشد یا در وضعیت مناسبی قرار نگرفته باشند، گردن بیش از حد به عقب خم می شود و لیگامان های قدامی نخاعی اغلب کشیده شده یا پاره می شوند. این حالت اغلب به آسیب شلاقی اطلاق می شود. یک تکیه گاه که به فرم غیر صحیحی قرار داده شده باشد و فقط گردن را مهار کند در حقیقت به شدت آسیب کمک می کند زیرا تکیه گاهی ایجاد می کند که گردن روی آن خم شود.

هنگامی که ماشین دچار ایست کامل می شود و سرنشین آن به سمت جلو پرت می شود ، صدمات قابل انتظار عبارتند از: آسیب اولیه گردن که با صدمات ناشی از حرکت سرنشین به سمت بالا و جلو یا به سمت پایین، همراه می شود.

ضربه از کنار

زمانیکه یک ماشین از پهلو یا مستقیماً از سمت کنار مورد اصابت قرار می گیرد، می تواند از سمت داخل له شده و بر روی سرنشینان، خرد شود . صدمات می تواند در ناحیه سر، گردن، قفسه سینه، شکم و لگن رخ دهد. باید از خود بپرسید چه کسی در این تصادفات لطمه دیده و مراقبت باشید که قسمت پهلوی بدن بیمار را که متحمل فشار این ضربه شده، با دقت معاینه کنید.

·        سر و گردن هنگامی که انرژی ضربه جذب شد، بدن از قسمت زیر سر به سمت پهلو رانده می شود. این حالت باعث می شود که سر در جهت مخالف حرکت کند. اجزاء ناحیه کناری گردن به قدرت قسمت جلو و عقب آن نیستند. بنابراین باعث پارگی بیشتر عضلات و آسیب لیگامان ها می شود. مهره ها برای حرکت زیاد به پهلوها آمادگی ندارند، و شکستی مهره ها، شایع است. اگر در قسمت مسافر، بیش از یک نفر وجود داشته باشد در اثر برخورد سر ها به یکدیگر، آسیب سر اغلب رخ می دهد.

·        قفسه سینه  و شکم: زمانیکه در به کنار قفسه سینه و شکم اصابت می کند، آسیب ایجاد می شود. اگر ضربه به ناحیه شانه وارد شود، انرژی در خط مستقیم حرکت کرده و ممکن است در خمیدگی استخوان کلاویکال پراکنده شود و شکستگی ایجاد کند. اگر بازوبین در و قفسه سینه واقع شود، یا اگر در به قفسه سینه اصابت کند، می تواند منجر به شکستگی دنده ها و ایجاد قسمت های متحرک شود. چنانچه شکستگی در قسمت های پایینی قفسه دنده ها باشد، کبد و طحال نیز ممکن است درگیر شوند.

لگن. ضربه در ماشین به دیواره قفسه سینه می تواند سبب ضربه کناری به لگن نیز بشود. شکستگی لگن و قسمت فوقانی استخوان ران معمولاً این الگو را کامل می کند.

تصادفات چرخشی یا چپ شدن

آسیب های ناشی از تصادفات چرخشی به سادگی سایر تصادفات قابل پیشبینی نیست. ماشین به دور محور ضربه می چرخد و باعث می شود که سرنشینانی که کمربند ایمنی نبسته اند، به آینه ، ستون و درها اصابت کنند که منجر به آسیب های زیادی می شود. الگوی های آسیب از روبرو و پهلو هر دو اتفاق می افتند.

در آخر، آسیب های خرد کننده که به سرنشینان پرتاب شده به بیرون وارد می شود شایعند. در تبعیت از قوانین حرکت، چنانچه شما مستقیماً از درون شیشه جلوی ماشین به داخل گودالی بیفتید ، ماشینتان نیز درست درهمان گودال و بر روی شما خواهد افتاد. گاهش اوقات سرنشینان ماشین به سایر مسیرهای ترافیک پرتاب می شوند و سرعت آنها بیشتر از آن است که اتومبیل های در حال حرکت بتوانند به موقع ترمز کنند.

در طی چپ کردن ماشین ، ماشین به دفعات و در قسمت های مختلف به زمین اصابت می کند. سرنشین، با هر بار تغییر جهت ماشین، تغییر جهت می دهد. ماشین هایی که مرکز ثقل بالایی دارند مانند ماشین های ورزشی و کامیون های سرپوشیده بیشتر مستعد چپ شدن هستند. هر جسم برجسته ای در ماشین از جمله آینه مخصوص دید پشت، تکیه گاه های سر و دسته های در می توانند تبدیل به یک جسم کشنده شود.

از آنجایی که یک الگوی اختصاصی آسیب در حال چپ شدن غیر قابل پیش بینی است، خصوصیات شایع کمی وجود دارد. ابتدا آسیب چند سیستمی شایع است. دوم، اگر سرنشین مهار نشده باشد پرتاب شدن وی به خارج از ماشین شایع است.

تصادف اتومبیل با عابر پیاده

هنگامی که یک وسیله نقلیه با عابر پیاده برخورد می کند، شدت آسیب به چند نکته بستگی دارد از جمله اتومبیل با چه سرعتی در حال  حرکت بوده است، چه قسمتی از بدن عابر مورد اصابت قرار گرفته و عابر چه مقدار پرتاب شده است، سطحی که عابر بر روی آن فرود می آید و قسمتی از بدن وی که ابتدا به زمین می خورد. در کودکان، احتمالاً الگوهای متفاوت تری از آسیب نسبت به بالغین وجود دارد و این مسئله به این دلیل است که بالغین بزرگتر هستند و توزیع وزنی متفاوتی دارند. همچنین کودکان و بزرگسالان در برابر یک تصادف قریب الوقوع واکنش متفاوتی نشان می دهند.

کودکی که در شرف برخورد با یک وسیله نقلیه است – چه در حال راه رفتن بوده و چه سوار بر یک دوچرخه باشد – معمولاً به سمت وسیله ای که در حال جلو آمدن است می چرخد، لذا صدمات ناشی از برخورد عموماً در قسمت جلوی بدن وی ایجاد می شوند. یک الگوی خیلی شایع در کودکی که با اتومبیل تصادف کرده ترکیبی از صدمات وارده به فمور، قفسه سینه، شکم و سر می باشد. از آن جایی که کودک، کوچک بوده و مرکز ثقل پایینی دارد، زمانی که با وسیله نقلیه تصادف می کند معمولاً در جلوی وسیله پرتاب می شود و اغلب به وسیله همان ماشین زیر گرفته می شود.

کودکی که با سپر اتومبیل برخورد می کند ممکن است بر روی کاپوت پرت شده و سپس زمانی که اتومبیل می ایستد از روی کاپوت پایین می افتد.

از سوی دیگر، یک فرد بالغ معمولاً خود را از وسیله در حال پیش آمدن دور می کند. بنابراین شایع ترین ضربه به کنار بدن وی می باشد سپر اغلب به قسمت تحتانی ساق پا برخورد کرده  وباعث شکستگی های تیبیا و فیبولا می کند. زمانیکه پاها در اثر قدرت ماشین به سمت جلو رانده می شوند، فرد بالغ عموماً از سمت پشت، قفسه سینه ، شانه ها، بازوها و شکم می شود. اگر این فرد همچنان به حرکت روی کاپوت ماشین ادامه داده و با شیشه جلوی ماشین برخورد کند متحمل آسیب های شدید سر و گردن نیز خواهد شد. در آخر، قدرت ماشین در حال حرکت ، فرد را از روی کاپوت به روی زمین پرت خواهد کرد.

مهار کننده ها: از علل صدمات مخفی

آسیب های مخفی ممکن است به علت استفاده از مهار کننده ها در وسیله نقلیه مثل کمربند ایمنی و کیسه هوا ، رخ می دهند. کمربندهای ایمنی کمری، چنانچه به درستی بسته شده باشند، نیرو را در طول کرست های ایلیاک لگن پخش می کنند. بندهای کمری، سرنشین اتومبیل را از پرت شدن جلوگیری می کند ولی بدون بند شانه، نمی تواندجلوی برخورد قفسه سینه با فرمان ماشین، یا برخورد سر و گردن با داشبورد یا فرمان را بگیرد.

هنگامی که تنه با قدرت به سمت جلو خم می شود، شکستگی های فشاری ستون فقرات لومبار رخ خواهد داد. اگر کمربند ایمنی خیلی پایین بسته شده باشد می تواند سبب در رفتگی هیپ شود. چنانچه خیلی بالا بسته شده باشد، می تواند فشردگی شکم و شکستی ستون فقرات ایجا دشود. یک نوار شانه که بدون نوار کمر بسته شده باشد منتهی به آسیب شدید گردن می شود.

نوارهای شانه ای و کمری که به درستی بسته شده باشند می تواند قدرت ضربه را در هر کدام از نقاط مزبور کاهش داده و در نتیجه ، شدت آسیب را کاهش دهند. هرچند، بندهای شانه ای و کمری که به نحو صحیحی استفاده می شوند، از حرکت سر و گردن به پهلو ها و جلو و عقب جلوگیری نمی کند.

زمانی که یک تصادف رخ میدهد، بگ هوا از قسمت فرمان اتومبیل یا جعبه مخصوص آچار در قسمت جلوی ماشین فوراً باد می شود. این بگ با ایجاد لایه ای از حرکت سرنشین به سمت جلو جلوگیری کرده، انرژی تصادف را جذب و روند کاهش سرعت سرنشین را کنترل می کند. یک هوا بلافاصله بعد از بروز ضربه، از باد خالی می شود. بنابراین بگ هوا بهتری عملکرد را در نخستین برخورد در یک تصادف از روبرو دارد.

این کیسه در تصادفاتی که شامل چندین برخورد است و همچنین در تصادفات از قسمت پشت، از پهلو و چپ شدن روی سقف ماشین، عمل نمی کند.

بعضی از وسایل نقلیه با بگ های هوایی مخصوص ضربه از کنار تجهیز شده اند تا از سرنشین ماشین در برابر تصادف های کناری کنند. بگ های هوایی زمانی که همراه با کمربندهای ایمنی استفاده می شوند مؤثرترند. درواقع بگ هوایی بدون کمربند ایمنی ممکن است مؤثر نباشد.

به دلیل اینکه بگ هوا بلافاصله بعد از ضربه، از باد خالی می شود، هنوز احتمال برخورد راننده به فرمان ماشین ، وجود دارد. در هر تصادفی که بگ هوایی عمل می کند، تولید کنندگان این نوع کیسه ها پیشنهاد میکنند که پرسنل امداد بگ باز شده را بلند کرده و فرمان ماشین را از نظر تغییر شکل بررسی کند. هر نوع تغییر شکل قابل مشاهده در فرمان ماشین نشان دهنده آسیب داخلی خطرناک می باشد. تغییر شکل قابل مشاهده در فرمان ماشین نشان دهنده آسیب داخلی خطرناک می باشد.

بگ هوایی، به خصوص اگر بدون کمربند ایمنی استفاده شود، می تواند علت آسیب باشد. اگر این بگ نزدیک به سرد، گردن یا قفسه سینه باز شود، معمولاً 25 سانتی متر یا کمتر، آسیب های جدی ممکن است به دنبال داشته باشد. در این حالت صدمات سر، ستون فقرات، چشم ، صورت و بازو همراه با باز شدن بگ هوایی هستند. افرادی که بیشتر در معرض خطر آسیب ناشی از بازشدن بگ های هوایی هستند عبارتند از افراد سالخورده، افراد کوتاه قد (کمتر از 160 سانتی متر)، و شیرخواران و کودکان کمتر از 12 سال. هر کودک کمتر از 12 سال باید در صندلی عقب گذاشته شود. تعدادی مرگ در اثر باز شدن بگ هوایی رخ داده است. به هر حال، منابع این بگ ها به مراتب از خطرات آنها بیشتر است.

توجهات مربوط به شیرخواران و کودکان

صندلی ماشین که به درستی قرار گرفته باشد، کودک را در سه یا چهار نقطه مهار می کند: یک یا دو نقطه در میانه لگن، و یک نقطه در هر شانه، در طی تصادف، قسمت یا قسمت هایی از بدن که مهار نشده باشند با همان سرعتی که وسیله نقلیه قبل از تصادف داشته به حرکت به جلو ادامه می دهند. زمانی که سرکودک به سمت جلو پرت می شود، گردن درم قابل مقاومت بندهای شانه، کشیده می شود. نتیجه این حالت آسیب طناب نخاعی بدون آسیب مهره هاست.

حتی اگرصندلی به پشت قرار گیرد، چنانچه به حالت سرازیر وارونه شود، همان آسیب ها رخ خواهند داد. برای جلوگیری از افتادن سر به جلو، وضعیت مناسب برای صندلی ماشین آن است که آن را به پشت و در حالت ایستاده قرار دهند، می تواند از خفگی ناشی از باز شدن کیسه هوا، کودکان باید همیشه در صندلی عقب ماشین با کمربند ایمنی بسته شوند نه در صندلی جلو.

تصادفات موتور سیکلت

تصادفات موتورسیکلت به عنوان شمار قابل توجهی از تصادفات وسایل نقلیه که در مسیر و خارج از بزرگ راه های کشور ما رخ می دهند، حساب می شوند. وقوع موربیدیتی (بیماری یا آسیب) و مورتالیتی (مرگ) به میزان زیادی تحت تأثیر این نکته است که آیا راننده کلاه ایمنی دارد. سه نوع اصلی ضربه در تصادفات موتورسیکلت وجود دارد: از طرف سر، زاویه ای و پرتابی. نوع پرتابی اغلب موارد با ضربه از طرف سر همراه است.

·        ضربه از طرف سر زمانی که این نوع ضربه رخ می دهد، موتورسیکلت به دلیل محل مرکز ثقل آن، تمایل دارد که به سمت جلو کج شود. این حالت باعث می شود که سوارکار با همان سرعتی که موتور در حال حرکت بود، به سمت دسته های موتور حرکت کند. بسته به این که کدام قسمت از بدن سوارکار به دسته های موتور اصابت کند، آسیب های مختلفی ممکن است رخ دهد.

·        ضربه زاویه ای در این نوع ضربه، سوارکار به یک جسم، معمولاً یک جسم برجسته، در یک زاویه برخورد می کند ، معمولاً بر روی سوارکار فرو می ریزد یا متلاشی می شود مانند لبه های علامت ها، آینه های بیرونی موتورسیکلت، و نرده های حفاظ. نتیجه این حالت، کنده گی های شدید تا حتی قطع شدگی عضو می باشد.

·        پرتاب شدن بعد از هر تصادف موتورسیکلت، اگر راننده از دسته های موتور جدا شود، پرتاب خواهد شد. پرتاب شدن، تا زمانی که قسمتی از بدن به یک جسم، زمین یا هر دو برخورد نکند، ادامه خواهد یافت. چکمه، لباس های چرمی و کلاه ایمنی برای محافظت در برابر صدمات بافت نرم و صدمات سر و صورت که معمولاً «خراش های جاده» نامیده می شوند، استفاده می شود. اگر سوارکار کلاه ایمنی بر سر نداشته باشد، وقوع صدمات شدید سر و مرگ تا 300 درصد افزایش می یابد. همانند زمانیکه پرتاب اتوماتیک اتفاق می افتد.

«خواباندن موتور بر روی زمین» این، یک نوع گریز و فرار است که بر عهده سوارکار می باشد، و برای جلوگیری از پرتاب شدن و جدا شدن سوارکار از موتور در یک تصادف قریب الوقوع، انجام می شود. موتور به سمت پهلو چرخیده و روی زمین قرار می گیرد در حالیکه پای داخلی سوارکار روی پیاده رو یازمین کشیده می شود. راننده سرعت خود را سریع تر از موتور از دست می دهد، بنابراین موتور از زیر سوارکار به سمت خارج حرکت می کند.

خراشیدگی ها از انواع سطحی که تنها اپیدرم را درگیر میکند تا انواع تمام ضخامت که درون بافت زیر جلدی گسترده می شود، متفاوت هستند. در موارد شدید به پوشش روی استخوان نیز کشیده می شود. خراشیدگی ها همچنین ممکن است با ذراتی مانند خاک، علف یا اسفالت که درون بافت گیر کرده اند، همراه شوند.

زمانی که پای داخلی از موتور جدا نشود، سوختگی ایجاد می شود. پا مابین لوله اگزوز و زمین گیر می کند. هرچه زمان تماس با لوله داغ بیشتر باشد، سوختگی شدید تر است.

سقوط

سقوط ها شایع ترین مکانیسم های آسیب هستند. شدت تروما بستگی دارد به فاصله، سطح و قسمتی از بدن که ابتدا ضربه می بیند. فاکتورهای همراه شامل اشیایی هستند که قبل از فرود آمدن، در امر سقوط مداخله می کنند.

در کل، هرچه ارتفاع سقوط بیشتر باشد، شدت آسیب بیشتر خواهد بود. چرا که افزایش ارتفاع، سرعت برخورد را زیاد می کند. بعضی از متخصصین نظر دارند که سطح نسبت به ارتفاع در ایجاد آسیب تعیین کننده تر است. سقوط از ارتفاع 5-4 متری بر روی یک سطح بدون پوشش برای یک فرد بالغ، شدید در نظر گرفته می شود. و سقوط بیش از 3 متر می تواند در یک کودک صدمات شدید ایجاد کند. صدمه ارگان های داخلی مکرر اتفاق می افتد و شما باید صرف نظر از اینکه بیمار در ابتدا چگونه به نظر می رسد، شک بالایی داشته باشید. الگوی صدمات همچنین به قسمتی از بدن که ابتدا ضربه می بیند، بستگی دارد.

همان گونه که قبلاً خاطر نشان کردیم، انرژی در یک خط مستقیم حرکت می کند تا آن که تحت تأثیر نیرویی، منحرف شود. در آن نقطه، انرژی برای پراکنده شدن تغییر شکل می دهد و آسیب اتفاق می افتد.

سقوط روی پا

در یک فرود روی پاها، انرژی به سمت بالا در طول سیستم اسکلتی حرکت می کند. شکستگی پاشنه های پا و شکستگی یا در رفتگی قوزک ها شایع است. اگر زانوها در زمان ضربه خم شوند، بیشتر انرژی در ناحیه زانوها پراکنده خواهد شد و بقیه سیستم اسکلتی را حفظ خواهد کرد. اگر فرد با پای صاف و زانوهای قفل شده فرود آید، انرژی به سمت بالا از درون پاها و مفصل ران به ستون فقرات می باشد.

در سقوط های بیش از 6 متر پا ارتفاع، ارگان های داخلی که احتمالاً در اثر نیروهای کاهش سرعت آسیب می بینند عبارتند از: کبد، طحال، کلیه و قلب.

باز کردن دست ها در هنگام پرت شدن بدن به سمت جلو برای جلوگیری از سقوط طبیعی است. نخستین نقطه ای که انرژی در آنجا پراکنده می شود در مچ است.شکستگی استخوان های مچ که به کالیس، یا «چنگال نقره ای» معروف است، شایع می باشد. آرنج و شانه نقاط بعدی هستند که مستعد آسیب می باشند. اگر بدن به سمت عقب پرت شود، شایع ترین صدمات به سر، پشت و لگن وارد می شود.

سقوط روی دست

در این سقوط الگوی آسیب با دست ها شروع شده و به سمت شانه ها ادامه می یابد. سر ممکن است با شدت به عقب یا به جلو خم شده، یا فشرده شود، که تمام اینحالت ها می تواند سبب آسیب وسیع در ستون فقرات گردنی شود. همچنان که بدن به حرکت خود به سمت پایین ادامه می دهد، تنه و پاها به سمت جلو یا عقب پرت می شوند. صدمات قفسه سینه ، قسمت تحتانی ستون فقرات و لگن نیز شایعند.

جراحات نافذ

جراحات نافذ به وسیله هر جسمی که بتواند در سطح بدن نفوذکند به وجود می آیند مانند گلوله، نیزه، میخ و چاقو. مقدار صدمه وارده بستگی دارد به میزان انرژی جنبشی که به بافت انتقال می یابد و فضایی از بدن که دچار جراحت شده است. از این دو فاکتور، مقدار انرژی جنبشی منتقل شده به بافت بیشترین نشانگر آسیب ایجاد شده است. برای مثال اگر جسم مورد نظر یک چاقو باشد، انرژی جنبشی پایین، آسیب را فقط به محل ضربه و ساختمان های زیر آن محدود می کند. به عبارت دیگر، انرژی جنبشی بالاتر در یک گلوله باعث تخریب بافت شده که تا مقداری دورتر ازمحل ضربه نیز گسترش می یابد. اگر انرژی جنبشی ایجاد شده به وسیله یک گلوله کاملاً به وسیله بافت های بدن جذب شود، گلوله خارج نخواهد شد.  اما چنان چه انرژی جنبشی در گلوله باقی بماند، یک زخم در محل خروج نیز رخ خواهد داد.

جراحات نافذ به سه شکل با سرعت پایین، متوسط و بالا طبقه بندی می شوند.

جراحات با سرعت پایین

یک چاقو یا جسم دیگری که بدن را سوراخ می کند آسیب را به محل ورود ضربه و ساختمان های زرین آن وارد می کند. هنگامی که فرد سعی در دفاع از خود در برابر حمله می کند، زخم ممکن است اتفاق بیفتد. این زخم ها اغلب به صورت علامت های بریدگی بر روی دست ها و بازوها هستند و زمانی رخ می دهند که بیمار یک یا هر دو دست خود را بالا می برد تا در برابر فرد مهاجم از خود دفاع کرده یا کوشش می کند که چاقو را از دست وی بگیرد.

طول جسم ضربه زننده نیز سرنخ های مهمی به دست می دهد. برای مثال، فردی که از پشت در قسمت فوقانی و چپ قفسه سینه به وسیله یک چاقوی کوتاه (8-7 سانتیمتری) مورد اصابت قرار گیرد، ممکن است دچار پنوموتوراکس (وجود هوادر حفره قفسه سینه) بشود. اما اگر با یک چاقوی 20 سانتی متری مورد اصابت قرار گیرد، جراحات ممکن است شامل وریدهای ریوی پاره شده، آئورت پاره شده و حتی پارگی در خود قلب نیز بشود. به همین دلیل ، اگر شما نوع چاقو و درازای آن را می شناسید باید به پرسنل بیمارستان گزارش دهید.

جراحات با سرعت متوسط و بالا

اجسام پرتاب شونده با سرعت متوسط و بالا عموماً ساچمه ها یا گلوله ها هستند. اغلب تفنگ های ساچمه ای و تفنگ های دستی با سرعت متوسط شکیک می کنند. اسلحه های با سرعت بالا شامل تفنگ های پر قدرت و پر سرعت مانندیک 16- M یا یک وینچستر 30- 30 می باشد.

شدت خرابی که به وسیله اجسام پرتاب شونده با سرعت متوسط و بالا ایجاد می شوند به دو فاکتور بستگی دارد: خط سیر و پراکندگی انرژی.

خط سیر عبارتست از مسیر یا جنبش یک جسم پرتاب شونده در طول حرکت آن. به صورت طبیعی یک گلوله، از زمانی که شلیک می شود، از یک خط سیر یا مسیر منحنی پیروی می کند. در هر حال ، هر چه گلوله سریع تر حرکت کند، منحنی خط سیر ان صاف تر و مسیر آن مستقیم تر خواهد بود.

پراکندگی انرژی راهی است که انرژی به واسطه نیرویی که برآن اثر می کند، به بدن انسان منتقل می شود. در صدمات ناشی از اجسام پرتاب شونده با سرعت متوسط و بالا، پراکندگی انرژی تحت تأثیر profile , darg و cavitation می باشد.

1-    Drag: فاکتورهایی که حرکت گلوله را آهسته می کنند، مانند مقاومت باد، drag را تشکیل می دهند.

2-    Profile: نقطه برخورد گلوله profile آن می باشد. هرچه اندازه نقطه برخورد بزرگتر باشد، انرژی بیشتری انتقال می یابد.

3-    Cavitation: بعضی وقت ها مسیر اتساع نامیده می شود، عبارتست از حفره ای در بافت های بدن که بر اثر موج فشاری ناشی از انرژی جنبشی گلوله تشکیل می شود. کاویتاسیون تخریب بافتی را به مسیری دورتر از مسیر اولیه گلوله گسترش می دهد. یعنی ، سوراخی که در بافت ها به وجود می آید بزرگتر از قطر گلوله است (کاویتاسیون در اثر اجسام پرتاب شونده با سرعت پایین عموماً ایجاد نمی شود). بافت متلاشی شده که بر اثر کاویتاسیون ایجاد شده و همراه با گلوله به جلو رانده می شود توضیح دهنده این نکته است که چرا زخم خروجی همیشه بزرگتر از زخم ورودی است. به یاد داشته باشید که همیشه به دنبال زخم خروجی بگردید.

زخم های ناشی از تفنگ ساچمه ای خیلی با زخم های ناشی از تفنگ یا اسلحه های دستی تفاوت دارد، زیرا تفنگ های ساچمه ای متعدد سطح برخورد را افزایش می دهند در نتیجه مقدار انرژی منتقل شده به بافت ها زیاد می شود. زخم هایی که در اثر شلیک از فاصله نزدیک ایجاد می شوند باعث صدمات متلاشی کننده بافت ها می شوند،  در حالی که زخم های ناشی از شلیک های دور تنها ایجاد زخم های سطحی خفیف می کنند.

زخم های ناشی از گلوله

از زخم های کشنده ای که ناشی از اسلحه های گرم می باشند، 49 درصد در تنه، 42 درصد در سر و تنها 9 درصد در زیر تنه ایجاد می شوند. این زخم ها در اندام ها نیز ممکن است به وجود آیند.

سر فضای داخلی جمجمه یک فضای ثابت است که تقریباً جایی برای اتساع ندارد. زمانی که انرژی از یک جسم پرتاب شونده وارد جمجمه می شودو شروع به پراکندگی می کند، بافت مغز، طبیعتاً به شدت تحت فشار قرار می گیرد.

زخم های گلوله که در صورت ایجاد می شود منجر به صدمات وسیع بافت شده و بلافاصله راه هوایی را در معرض خطر قرار می دهند. در بیماری که فاقد نقوش برجسته صورت است، فیکس کردن ماسک به هنگام تنفس مصنوعی بسیار مشکل است. خونریزی وسیع است و کنترل راه هوایی مشکل می باشد.

قفسه سینه بافت ریه در برابر کاویتاسیون ایجاد شده به وسیله اجسام پرتاب شونده نسبتاً مقاوم است.

تعداد بیشماری آلوئول های پر شده از هوا تشکیل یک توده اسفنجی می دهند که به راحتی قابل حرکت است. پنوموتوراکس یکی از نتایج شایع آسیب در قفسه سینه و / یا ریه ها است، که در این حالت هوا یا ترکیبی از هوا و خوندر حفره قفسه سینه تجمع می یابد. گاهی در همراهی بااین حالت، شکستگی دنده ها نیز رخ میدهد.

قلب به اندازه ریه ها در برابر اجسام پرتاب شونده مقاوم نیست، ولی پوشش خارجی عروق ریوی آئورت و قلب با دوام و قابل ارتجاع است. این بافت ها ممکن است بتوانند از ورود زخم های با سرعت پایین مخالفت کنند ولی اجسام پرتاب شونده با سرعت متوسط و بالا می توانند زخم های شدیدی در قلب و عروق بزرگی که به آن وارد و یا از آن خارج می شوند ایجاد کند.

مرز تحتانی مابین قفسه سینه و شکم به وسیله دیافراگم مشخص می شود. اگر یک جسم پرتاب شونده در طول بازدم به قسمت تحتانی قفسه سینه یا فوقانی شکم اصابت کند بیشتر احتمال دارد که به زیر دیافراگم در حالت استراحت وارد شده و ایجاد یک زخم شکمی کند. اگر جسم پرتاب شونده در طول دم به همان ناحیه اصابت کند بیشتر احتمال دارد که به بالای دیافراگم منقبض شده وارد شده و ایجاد زخم در حفره قفسه سینه کند. چنانچه زخم ورودی در محلی مابین خط نیپل و میان تنه باشد به هر دو زخم توراسیک و شکمی شک کند.

شکم زمانی که قفسه سینه آسیب ببیند ، شکم اغلب به طور ثانویه آسیب می بیند. حفره شکمی بزرگ است و شامل ساختمان هایی است که پر از مایع است. (مانند مثانه) ، پر از هوا است (مانند معده) ، جامد است (مانند طحال) ساختمان استخوانی دارد (مانند استخوان لگن) . ساختمان های پر شده از هوا و مایع در برابر کاویتاسیون تحمل بیشتری دارد تا ارگان های جامد اغلب زخم های شکمی به سرعت باعث مرگ نمی شوند اگرچه در حدود 80درصد از آنهایی که شامل صدمات با شتاب متوسط هستند به دخالت جراحی نیازمند می باشد.

اندام ها اندام ها شامل: استخوان، عضله، عروق خونی و اعصاب هستند. آسیب استخوانی ناشی از اجسام پرتاب شونده منجر به تکه های استخوانی می شود که این تکه ها خود تبدیل به پرتابه های ثانویه شده و باعث پارگی و تورم مویرگی میشود. عروق ممکن است جدا شده، شکاف برداشته، خم شده و /یا مسدود شوند. در نتیجه، گردش خون و عملکرد حرکتی و حسی در اندام ها ممکن است کاملاً دچار نارسایی شود.

آسیب های ناشی از انفجار

این نوع آسیب هادر نتیجه انفجار ناشی از، برای مثال، گاز طبیعی، بنزین، آتش بازی و بالابرهای غلات ایجاد می شوند. صرف نظر از علت، هر انفجار، شامل سه مرحله است: اولیه، ثانویه، ثالثیه . هر مرحله منجر به اسیب با الگوهای خاص خود می شود.

جراحات فاز اولیه ناشی از موج فشاری انفجار می باشد. این صدمات در ابتدا بر ارگان های حامل گاز مانند ریه ها، معده ، روده ها، گوش داخلی و سینوس ها اثر می کند. در این مرحله، بدون آنکه هیچ گونه علامت خارجی وجود داشته باشد، آسیب شدید و مرگ ممکن است رخ دهد.

صدمات فاز ثانویه: ناشی از ضایعات پرتاب شده به سمت جلو در اثر قدرت انفجار می باشد. بر خلاف صدمات فاز اولیه، آسیب ها در این فاز قابل مشاهده هستند. شایع ترین آنها عبارتند از: پارگی ها، سوراخ شدگی ، سوختگی.

صدمات فاز ثالثیه  زمانی اتفاق می افتند که بیمار از منبع انفجار به عقب پرتاب شود. صدمات ایجاد شده مانند زمانی هستند که بیمار از ماشین به بیرون پرتاب می شود. الگوی آسیب وابسته به فاصله پرتاب و نقطه ای است که ضربه می بیند.

صدمات وارده در طی فازهای ثانویه و ثالثیه بیشتر قابل مشاهده هستند و به سادگی قابل دسترسی و درمان می باشند. جراحات فاز اولیه اغلب نادیده گرفته شده یا مورد شک نمی باشند و ، بنابراین درمان نشده باقی می مانند. بدبختانه ، صدمات فاز اولیه، اگر شدیدتر از صدمات فازهای دیگر نباشند، به همان شدت هستند. در کل در تمام بیمارانی که دچار آسیب های انفجار شده اند، صرف نظر از این که بیمار ابتدا چگونه به نظر می رسد، باید شک بالایی به صدمات شدید داشت.

ساعت طلایی

ساعت طلایی به عنوان یک پارامتر استاندارد برای مراقبت اورژانسی بنا نهاده شده است زیرا مطالعات نشان می دهد بیماری که به شدت آسیب دیده ، در صورتی که مداخلات جراحی در عرض یک ساعت اول از زمان بروز آسیب، صورت گیرند بهترین شانس را برای زنده ماندن دارد. بعضی از سرویس های EMS درباره 10 دقیقه طلای سفید صحبت می کنند. این بدین معنی است 10 دقیقه از ساعت طلایی، ماکزیمم زمانی است که تیم EMS باید به اقدامات در صحنه حادثه اختصاص دهند.

اگر بیماری آسیب شدید ندیده باشد ( یا مشکلات تهدید کننده حیات نداشته باشد)، زمان بیشتری باید برای تکمیل ارزیابی و مراقبت اورژانسی در صحنه حادثه اختصاص داده شود، قبل از این که انتقال صورت گیرد.

کلید اصلی، تعیین این نکته است که آیا بیمار به شدت آسیب دیده یا نه، این به نفع بیمار است که وسعت یا شدت ضایعات بالاتر از واقعیت تخمین زده شود تا پایین تر. ضرری که در اثر تأخیر انتقال بیمار به بیمارستان در صورت نیاز، به وجودمی آید، مهم تر از منفعتی است که به دنبال تکمیل ارزیابی و مراقبت دقیق و آهسته در صحنه حادثه حاصل می شود. به همین دلیل است که با پرسنل EMT-B یاد داده می شود که شک بالایی داشته باشند. تصور این که بیمار در صورت وجود هر نوع علامت دال بر آسیب، دچار جراحات شدید شده است، اغلب بر پایه یافته هایی که در محل حادثه به دست می آیند مانند مکانیسم آسیب و مقدار نیرویی که صرف شده استوار است.

همان گونه که در این فصل آموخته اید ، بیماری درگیر حادثه تروما شده است ممکن است صدمات داخلی و مخفی داشته باشد. این صدمات ممکن است خیلی مهم تر و جدی تر از جراحات خارجی باشند که قابل مشاهده هستند. در واقع، در بعضی موارد ممکن است جراحات داخلی بدون وجود جراحات خارجی قابل تشخیص، وجود داشته باشند.

به همین دلیل است که ، در شرایط تروما، در هنگام تصمیم گیری برای تعیین حق تقدم، باید مکانیسم آسیب را ارزیابی کرده و به آن اعتماد کنید. تصمیم برای درمان و انتقال بیمار، باید بر پایه صدماتی باشد که مکانیسم آسیب، احتمال وجود آنها را تأیید می کند، حتی اگر علائم و نشانه های بیمار این فرض شما را تأیید نکند.

منابع:

1-اورژانس های طبی پیش بیمارستانی( میانی). ترجمه: دکتر مهدی ابوذری و دیگر همکاران. چاپ اول، انتشارات سیمین دخت، تهران، صص 507-560، 1386.

2- درسنامه جامع فوریت های پزشکی. گردآورندگان: دکتر محمود رضا فیاض و دیگر همکاران. چاپ دوم. تهران، صص 174-150، 1386.

3- دکتر ماهیار ،دکترآذری: اورژانس های طب داخلی( CMMD ). نگارش دوم، چاپ اول. انتشارات نور دانش، تهران، صص 542-470، 1383.

4- عباس نژاد م،شایان فر ن، کریم پور م.آسیب شناسی اختصاصی رابینز 2007، کومار عباس فاستر میشل.تهران: اندیشه رفیع 1387 چاپ اول